მარათონული მიტინგების ანატომია და მისი შედეგები (1988- 1989)
საკვანძო სიტყვები:
ნოემბრის მიტინგები, სამეცნიერო ელიტა, ეროვნული მოძრაობა, საშიში სლოგანები, იმპერიის ნანგრევები, პოლიტიკური იარლიყებირეზიუმე
მაკროსოციოლოგიაში არსებობს ტერმინი, რომელიც ცნობილია როგორც „დესტრუქციული თავდაჯერებულობა“, რომელიც დღემდე მოქმედებს ქართველი ხალხის სოციალურ-პოლიტიკურ ცხოვრებაზე. 1980-იანი წლების ბოლოს, ქართულ საზოგადოებაში ეროვნული თვითშეგნების ამაღლებასთან ერთად, გამოთავისუფლდა საბჭოთა რეჟიმის დროს ათწლეულების განმავლობაში დაგროვილი მრავალმხრივი ადამიანური ენერგია, რაც გამოიხატებოდა მარათონულ მიტინგებზე ადამიანების არაადეკვატურ აქტივობაში. ამ დროს, ქართულმა ეთნოფსიქოლოგიამ გამოავლინა უარყოფითი თვისებები (შესაძლოა, მასებისთვის ჯერ კიდევ შეუმჩნეველი), როგორიცაა ლიდერის კულტი, განსხვავებული აზრის შეუწყნარებლობა და თანამშრომლობის ნაცვლად დიდი უთანხმოება, რაც გამოიხატებოდა ეროვნული მოძრაობისა და საზოგადოების ერთიანობის მუდმივ დარღვევაში. დაპირისპირება იყო დისკრედიტირებულ და ისედაც დასუსტებულ კომუნისტურ ბანაკშიც კი. როგორც ჩანს, ყველა საზოგადო მოღვაწე გრძნობდა მოახლოებულ საფრთხეს, ამიტომ ყველა მათგანი ცდილობდა ერის კონსოლიდაციის პასუხისმგებლობის აღებას. საზოგადოებრივ მაუწყებელში დაცული საარქივო მასალა იძლევა სანდო ინფორმაციას საზოგადოებრივი აზრისა და ამ მიტინგების ეთოსის კვლევისთვის. სტატიაზე მუშაობისას მქონდა შესაძლებლობა, აღმექვა ჩვენი ქვეყნის ციფრული ქრონიკა და შემესწავლა ეპოქის პულსი. ნებისმიერი შეფასების გაკეთებამდე, მე... მინდა, ქაღალდზე აღვადგინო იმ მოვლენებში მონაწილე ადამიანების ეთოსი და მკითხველმა თავად განსაჯოს, ჰქონდა თუ არა ჩვენს ქვეყანას შანსი, თავიდან აეცილებინა მოახლოებული სისხლიანი ტრაგედიები.
